Rasbeschrijving

Korte geschiedenis van het ras:

De stamboom van de Zwitserse Sennenhonden is al tweeduizend jaar oud. Toen trokken Romeinse legers naar het noorden. Ze namen grote, zware doggen mee om het meegebrachte vee op te jagen. Naarmate de reis vorderde, werden de kudden kleiner en de honden bleven in de Zwitserse dalen achter. Uit deze honden ontwikkelde zich plaatstelijke varieteiten, die door de boeren voornamelijk als veedrijver, herders-, trek- en waakhond werden gebruikt. Hun gemeenschappelijke naam werd Sennenhond (alpenhond). De rassen werden na verloop van tijd echter erg zeldzaam, maar dankzij een groots opgezette reddingsoperatie en doelgericht fokken, slaagden de Zwitserse kynologen erin ze in stand te houden. De Berner Sennenhond is een van deze vier rassen.

Kenmerken:

De Berner Sennenhond is een middelgrote tot grote hond met een krachtige/prachtige uitstraling.
De schofthoogte van de reuen is 64-70 cm en van de teven 58-66cm.
De vacht is hoofdzakelijk diep zwart en meestal licht gegolfd, de typische Berner Sennen kenmerken zijn een zuiver witte symmetrische hoofdaftekening:
De bles verbreed naar de neus toe aan beide zijden tot een witte snuitaftekening.
Een witte hals/borst aftekening.
Het is gewenst dat er aan alle 4 de poten wit zit en liefst ook de bekende witte staartpunt.
Verder aan de snuit naast de witte bles, boven beide ogen en aan alle vier de benen, aan de borst en aan de achterkant van de billen een warme bruin/rode beharing.

Karakter:

Opmerkzaam, vriendelijk, volgzaam. Het zijn erg rustige honden die een groot aanpassingsvermogen hebben en zeer trouw zijn aan hun gezin. Ze zijn vriendelijk voor mens en dier.
Ze zijn niet prikkelbaar, zenuwachtig of snel opgewonden. Ondanks hun grootte en rustig voorkomen hebben ze een “klein hartje”, ze zijn erg gevoelig voor harde woorden of straffen.

Berner Sennenhonden en kinderen:

De Berner Sennenhond is van nature erg tolerant en hij wordt dan ook gezien als een van de kindvriendelijkste gezinshonden. Toch is een opmerking hierover wel op zijn plaats: laat kleine kinderen nooit alleen met een hond, als ze naar een hond toe kruipen kan dit erg bedreigend overkomen verder kunnen kleine kinderen in hun onderzoeksdrang de hond onbewust pijn doen. Zelfs een Berner Sennenhond heeft zijn grenzen.
Het is aan de volwassenen om kinderen te leren respect te hebben voor hun hond. Dit houdt automatisch in de hond met rust te laten als deze eet, rust of slaapt!

Berner Sennenhonden en andere dieren:

Vroeger was de Berner Sennenhond een boerderijhond, deze mocht uiteraard de andere dieren niet najagen. Als een hond dit wel deed werd deze “uitgeselecteerd” dit houdt in dat de huidige Berner Sennenhond harmonieus met andere dieren om gaat. De Berner Sennenhond heeft van nature geen of nauwelijks een jachtinstinct. Dit houdt in dat bij onaangelijnde boswandelingen de Berner zelden achter wild aangaat, hij blijft liever bij het baasje. Het is uiteraard wel belangrijk dat de Berner goed gesocialiseerd wordt met andere dieren.
De Berner Sennenhond kan redelijk tot zeer goed overweg met andere honden. In een gezinssituatie gaat dit doorgaans vreedzaam, zeker als de honden een verschillend geslacht hebben. 2 Reuen kunnen meestal ook goed met elkaar overweg maar als er een teef bijkomt kan een machtstrijd plaats gaan vinden. Het is belangrijk aan te geven dat een goede opvoeding en socialisatie van de hond ook hiervoor erg belangrijk is.

Waken:

Een Berner is erg trouw aan “zijn”mensen en alle dieren die tot het gezin horen. Tegen visite is hij meestal wel vriendelijk maar hij laat zich niet omkopen. Het huis en de tuin ziet hij als zijn gebied en hij zal dan ook gespitst zijn op indringers.
In plaats van opgewonden blaffen of de indringer de toegang te beletten zal hij de indringer met een diepe/zware blaf aankondigen en eventueel op de voet blijven volgen tot zijn baas er is. Berner Sennen honden zijn geen scherpe verdedigingshonden, hun bijtdrempel ligt erg hoog. Berners blaffen overigens erg weinig, als er dan ook geblaft wordt kan U het beste poolshoogte gaan nemen want waarschijnlijk is er iets aan de hand. Jonge honden waken in het begin meestal nog niet, dit komt vanzelf als ze volwassen worden.

Vermogen om te leren:

De Berner Sennenhond maakt het zijn baas graag naar de zin, er is erg weinig wat de hond niet wil of kan leren. Er dient dan wel rekening met zijn gevoelige/zachte aard rekening te worden gehouden. Een harde aanpak of langdurige oefeningen en als er druk op de hond worden gelegd werken averechts op dit ras. Worden de oefeningen spelenderwijs, vriendelijk maar op een besliste manier uitgevoerd dan behoort de Berner Sennenhond tot een van de gehoorzaamste hondenrassen. Echter trainingen op het gebied van behendigheid liggen de Berner niet zo. De Berner is namelijk niet snel, niet wendbaar en heeft geen bliksemsnel reactievermogen.
Zoekt U een hond waarmee U op wedstrijdniveau iets wilt bereiken kunt U beter voor een ander ras kiezen dat qua instelling en lichaamsbouw hiervoor beter is uitgerust. Wilt U een gezinshond waarmee U naast plezier ook aan hondensport wilt doen dan zal de Berner Sennenhond U zeker niet teleurstellen.